Seni nice görmek istemek,

Sessizce geçip giden aydınlıklarda...

Nice duymak istemek sesini,

Saçına aklar düşmüş yalnızlıklarda...

Kendiliğinden belirmiş özlem saatlerinde,

Uzattığım elimle, elini tutamamak...

Başını önüne eğdirmek yalnızlığın,

Çizgi çekmek her şeye,

“Keşke” demek kuşkusuz yaşanmışlara...

Yavaş yavaş sindirmek yokluğunu...

Bir güne daha sensiz işaret atmak

Gönül tahtasına...

Bakmak olmuş bitmişlerin,

Günlerine, haftasına...

Saymak günleri, saymak...

Bitirememek yaşamı yokluğunda...