🌸

Yorgunluk,

yaşamımın en afili eylemi olsa da

sıradan olmayı 

reddeden bir hisle  doğduğumu 

biliyor ;

bu akıl çağında 

ve üstelik her gece,

varoluşumun o nemli  gizil dehlizlerinde, 

gözleri görmeyen bir Sartre’i aramaya çıkıyordum...Bedia (vahide uğur)

GİTMELİYİM

Ölüm gelip almadan önce beni,
Gitmeliyim !
Gitmeliyim beni alacağı durağa…
Karanlık yoldan gelen
Ve farları gözümü üşüten
İlk araca binmeliyim !
El atıp cebime,
Ücretini verecek
Tek kuruşum olmasa da,
Binmeliyim…!
Karanlık bir yolun ucunda da olsa
İneceğim yer;
Binmeliyim…
Zâten doğru dürüst yaşamadığım
Bu hayâtı silmeli…
Ama önce sana bir mektup,
Evet, bir mektup vermeliyim…vahide uğur / yedi mevsim deli mavi