Şiirlerim
ŞU SOKAK LAMBALARI YOK MU
ŞU SOKAK LAMBALARI YOK MU
Şu sokak lambaları yok mu?
Ben şairleri onlara benzetirim.
Gündüz kimse dönüp bakmaz yüzlerine.
Ama karanlık çökünce fark edilirler.
İnsanın içini kaplayan geceye karşı,
sessizce nöbettedirler.
Şu sokak lambaları yok mu?
Onlar gecenin bekçileridir.
Şairler de insan ruhunun…
Karanlık çoğaldıkça ışıkları büyür,
yalnızlık derinleştikçe sözleri anlam kazanır.
Şu sokak lambaları yok mu?
Karanlığı sevmezler aslında;
ama varlık sebepleri odur.
Şairler de acıyı sevmez.
Yine de en parlak dizelerini
insanın en karanlık zamanlarında yakarlar.
Şu sokak lambaları yok mu?
Ben şairleri onlara benzetirim.
Kimsenin yürümediği saatlerde bile yanarlar.
Çünkü bilirler:
Bir yerlerde
yolunu kaybetmiş bir insan,
uzaktan görünen
küçücük bir ışığa muhtaçtır.
Şairler, sokak lambaları gibidir.
İnsanlığın karanlığını beklerler diye değil; aydınlık geldiğinde sönecek son ışık olmak için yarışırlar.
0 Yorum