ÖYLECE

       ''severim yağmuru her mevsim...''

       bir yazı’m böyle başlıyordu

        dün gece...

       ''sen'' yoktun;

       yokluğunsa belki bin hece...

       sahil,ada,kırlangıç derken

      ''sensizlik" enikonu

       defterimin yazgısına dönence...

       azaplar arifesi günlerden,

       bir gün daha buruk bitti böylece...

       ve ahşap rengi bir masada,

       kağıt kaleme sarılıp kaldı öylece...

                                         VAHİDE UĞUR